Dzikie Elfy - jak grać, żeby nie przekombinować?

 

 

Jak już ustaliliśmy - każda z wojnacyjnych frakcji posiada mniej lub bardziej charakterystyczne mechaniki i taktyki. Jeśli idzie o "trudność obsługi", Dzikie Elfy są mniej więcej w połowie stawki. Zanim jednak przejdziemy do konkretów przypomnijmy, że mamy do czynienia z frakcją krwawą i agresywną (a nawet autoagresywną) ale i stosunkowo delikatną. Nie jest to jednak szklana kruchość Goblińskich Wiosek czy Córek Nemezis - a raczej planowana strefa zgniotu.  

Jak działają Władcy Bestii...

Jako, że każda z wojnacyjnych frakcji posiada mniej lub bardziej charakterystyczne mechaniki i taktyki - niektóre z nich mogą na pierwszy rzut oka wydawać się skomplikowane. Jedną z nich są Władcy Bestii opierający część jednostek na specyficznych synergiach pomiędzy tytułowymi - Władcami a Bestiami. 

Goblińskie Wioski czyli patykiem i sprytem

Wioski, których pełne są dzikie bagniste puszcze u stóp Gór Pajęczych to największa znana ludziom wylęgarnia goblinów. Te niewielkie, lecz niezwykle żywiołowe humanoidy od niepamiętnych czasów pozostają jednocześnie strażnikami i żywicielami tamtejszej fauny i flory. Łapane i głodzone w klatkach osobniki wożone po imperium ku uciesze gawiedzi, mogą wydawać się niepozorne i głupie, jednak spotkane w bardziej naturalnych warunkach odznaczają się naprawdę zaskakującym sprytem oraz doprawdy szaloną skłonnością do improwizowania. 

Niby gobliny, a na bogato.

Jeśli chodzi o dostępność goblińskich modeli to nawet jeśli nie są one stricte najpopularniejszą rasą fantasy, to figurkowo posiadają one chyba największy przekrój interpretacji i konwencji. Jeśli do najbardziej klasycznego zielonoskórego konceptu dodać, gnomy, koboldy, gnoblary, gremliny czy nawet orków z dolnego pogranicza 28 milimetrów, to możliwości personalizacyjne rosną do niebotycznych rozmiarów. Przy czym cały czas mówimy tu o gotowych rzeźbach, bez alternatywnych schematów kolorystycznych, mroczno-humorystycznych konwencji czy konwersji, które dodatkowo mnożą wcześniejszy ogrom przez kolejny, dając czasem naprawdę świetne rezultaty. 

Rycerskie Lenna czyli brawura i mobilnośc

Rycerskie Lenna są tym, co pozostało z burzliwej i na swój sposób „romantycznej” przeszłości królestw i księstw włączonych teraz w granice Imperium. Będące swoistym skansenem feudalnych czasów, są prawdziwie malowniczym przeciwieństwem Wolnych Miast. Dla postronnego obserwatora mogą się więc wydać krainą mlekiem i miodem płynącą, pełną urodzajnych pól i pieśni o czynach mężnych bohaterów. I nawet jeśli w istocie obraz ten może znacząco różnić się od tego w wędrownych pieśniach trubadurów to Zachodnie Księstwa oraz Thalloria wciąż pozostają ostoją dumy, bitności i rycerskości, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu stanowiły o wzlotach i upadkach całych królestw.

Rycerz, jaki jest, każdy widzi.

Rycerstwo składa się z bardzo różnorodnych formacji, łączących olbrzymią uniwersalność, jedne z najlepszych jednostek dystansowych w grze, z dużą mobilnością i użytecznymi, choć niewymuszonymi synergiami. Dodatkowo bardzo przyjemną i przyjazną dla początkujących cechą tej frakcji jest względna łatwość w konstruowaniu skutecznych rozpisek. W pierwszej części poradnika pominę więc całkowicie imiennych bohaterów, pokazując potencjał samowystarczalnych, szeregowych jednostek. 

Bękarty Helheim czyli Nieumarli świata Wojnacji

Nieumarli w świecie Wojnacji nie stanowią takiego zagrożenia, jak w wielu innych światach fantasy. W ogóle są dość rzadko spotykani w Imperium, oprócz jednego miejsca – wyspy Helheim. To tam zsyłani są wszelkiej maści nekromanci i tam też mogą w spokoju prowadzić eksperymenty i wskrzeszać umarłych. System działa, przeciętny mieszkaniec Imperium raczej nie musi przejmować się tym, że w nocy zostanie zjedzony przez zbłąkane zombie. Jednak od czasu do czasu jakiś patrol natrafia na niewielką grupę żywych trupów, czy to „uciekinierów” z Helheim czy też twory początkującego nekromanty, który jeszcze nie otrzymał biletu w jedną stronę na wyspę.

Jak wiadomo od dobrych 20 lat,
prawdziwa nekromancja potrzebuje czegoś więcej niż tylko pustej jaskini.

Kark twardy jak skała - o krasnoludach słów kilka

W poprzedniej notce mogliście przeczytać o mojej ulubionej frakcji, śnieżnych elfach (link do artykułu znajdziesz TUTAJ). Dziś pora przedstawić kolejną, a mianowicie Krasnoludzkie Rody. O ile koncepcja tej pierwszej może być dla niektórych mniej oczywista, o tyle niskich, rubasznych brodaczy znają chyba wszyscy. Lud ten żyje wśród łańcuchów górskich, przejawia również niezwykły talent w obróbce metali. Jak to zwykle bywa, otoczenie kształtuje osobowość, dlatego krasnoludy są twarde i wytrwałe niczym skały. Wszystko to tworzy niezwykle spójną mieszankę, która sprawia, że nie ma nic groźniejszego niż wkurzony krasnolud, który dorwał się do runicznej broni. Te niezwykłe wyroby przyciągają wielu kupców, jednak mieszkańcy gór są samowystarczalni i niechętnie utrzymują kontakty handlowe z resztą świata. Duże znaczenie ma tu także silne poczucie przynależności rodowej oraz wierność tradycji. Tyle wprowadzającego fluffu. Brzmi znajomo? No to lecimy.

Hmmm... kogo by tu dzisiaj obić?

Jak to ugryźć, czyli wszystko o grze śnieżnymi elfami

Liczba frakcji w Wojnacji oraz ich zróżnicowanie sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie. Lubicie grać wytrzymałymi jednostkami, które mozolnie przebijają się przez szeregi wroga? Wybierzcie krasnoludy. Wolicie posiadać wymagającą taktycznie drużynę o pokaźnej liczbie stworów? Weźcie gobliny. A może interesują Was ciche i zwinne zabójczynie wsparte odrobiną magii? Córki Nemezis będą dla Was idealne. W tym wpisie chciałabym pokrótce przybliżyć frakcję, która spodobała mi się najbardziej i najczęściej bierze udział w moich rozgrywkach. Przedstawiam Wam śnieżne elfy.